|
Jest to wariacja do zwykłej wspinaczki. Można ją wykonać wtedy i tylko wtedy, gdy do ściany docelowej A przylega ściana B, tworząca z nią kąt nie większy niż 90°(π/2 rad). Według mnie technika jest nawet skuteczniejsza od zwykłego popa, ponieważ odbicie od perpendykularnej ściany umożliwia nam umieszczenie nogi na wyższym poziomie. Podstawa programowa: tic tac, pop climb |
|
| Obrazek wkrótce | Nabiegamy na ścianę B tak, jabyśmy to na nią chcieli się wspiąć. Można tutaj nieco zaostrzyć kąt nabiegu, aby ułatwić sobie odbicie. | Obrazek wkrótce | Umieszczamy stopę na powierzchni ściany B(nie za blisko ściany docelowej, aby mieć miejsce na umieszczenie na niej drugiej nogi) i odbijamy się od niej w górę i w kierunku ściany A. W momencie odbicia odwracamy się już w stronę naszego celu. | Obrazek wkrótce | Po odbiciu z pierwszej nogi druga kontaktuje się ze ścianą docelową. Chcemy oczywiście wykorzystać ją maksymalnie i staramy się wybić do góry jak przy zwykłym pop climbie. Łakomie spoglądamy na krawędź i wyciągamy ku niej ręce. | Obrazek wkrótce | Jeżeli poszło dobrze, ręce powinny złapać się krawędzi i wszystko zakończy się szczęśliwie. Jeżeli nie, spadniesz na poziom gruntu i możesz spróbować ponownie. |